Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΡΟΙΤΕΡ… ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ




ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΣΡΟΙΤΕΡ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ΜΙΑ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΡΚΗΣ ΠΑΝΤΟΥ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΥΠΕΡΓΕΝΙΚΕΥΣΕΙΣ, ΟΜΩΣ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΟ ΠΑΤΕΡΝ ΖΩΗΣ -ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΤΑΧΥΔΑΚΤΟΥΛΟΥΡΓΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΡΣΕΛΑΝΕΣ ΠΟΥ ΙΣΟΡΡΟΠΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΞΥΛΑΚΙ ΜΟΝΟΝ ΑΝ Ο ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΣ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΛΑΡΩΝΕΙ ΣΤΙΓΜΗ- ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΣΗ ΔΟΣΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΣΗ ΔΟΣΗ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΗΘΗ ΤΗΣ, ΕΝΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ…
Εχει δουλέψει πολύ, 24 χρόνια πια, στα δημιουργικά και μάχιμα δημοσιογραφικά πράγματα της χώρας. Συνεχίζει να δουλεύει. Πολύ. Ώρες που ξεκινούν από νωρίς το πρωί και καταλήγουν αργά το βράδυ. Ωστόσο και πάλι εκεί που ίσως να περίμενε κανείς έναν κομπασμό υπερήρωα, για τα ατελείωτα ξενύχτια και τις χαμένες Κυριακές και Αργίες υπέρ του καθήκοντος ο ίδιος αποστομωτικά και με ευφυή απλότητα σπάει το μύθο της σκληρής δουλειάς με την υποσχετική επιστολή της επιτυχίας στα χίλια της κομμάτια.

«Ο μεγαλύτερος Μύθος σ’ αυτή τη δουλειά είναι πως όσο μεγαλώνεις θα δουλεύεις λιγότερο και θα αμείβεσαι περισσότερο. Φαίνεται όποιος το είχε πει αυτό δεν είναι στο μυαλό του την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης. Εγώ ακόμη το ψάχνω αυτό. Όταν ξεκίνησα στα 19 μου, δούλευα αρειμανίως. 24/7… Ήταν σε εφημερίδα και σε συνδυασμό με την παιδική ηλιθιότητα και την έλλειψη κάθε άλλης δέσμευσης δούλευα συνέχεια. Εφημερίδα καθημερινή, ούτως ή άλλως πολλή δουλειά. Βέβαια αργότερα κατάλαβα ότι υπήρχαν και πιο χαλαρά μαγαζιά κι η δουλειά γινόταν και πιο ανθρώπινα… Στο χώρο μπήκα γιατί με γοήτευσε η τηλεόραση, αλλά αυτό ήρθε πολύ αργότερα στην επαγγελματική μου ζωή. Μετά από τόσα χρόνια κι έχοντας περάσει από όλα τα Μέσα, αυτό που εξακολουθεί να με γοητεύει περισσότερο είναι ο γραπτός λόγος. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η δουλειά. Αλλά δεν είναι κι η αρχή και το τέλος του κόσμου. Υπάρχουν απείρως πιο ενδιαφέρουσες ή απείρως πιο ενδιαφέροντα πράγματα που κάνουν άλλοι επαγγελματίες σ’ αυτή τη δουλειά. Εμείς σ’ αυτή τη χώρα τα έχουμε κάπως διαστρεβλώσει τα πράγματα για το τι είναι και τι δεν είναι σημαντικό. Υπάρχουν άλλοι, που κάνουν πιο δύσκολα πράγματα με πολύ λιγότερα χρήματα και πολύ περισσότερο ρίσκο.

Ούτε να μιζεριάζουμε, ούτε να θεοποιούμε τη δημοσιογραφία. Αναγνωρίζω πως έχει μεγάλο ενδιαφέρον γιατί γνωρίζεις πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους, πλουτίζει η ατζέντα σου κι οι εμπειρίες σου αλλά για μένα αυτό που έχει την πιο μεγάλη αξία είναι η δυνατότητα να ενημερώνεις τον κόσμο για το τι συμβαίνει. Με την ευθύνη που έχει αυτό. Και αυτό δεν είναι μόνο τηλεόραση φυσικά. Ο κόσμος αν ρωτηθεί μπορεί να έχει στο νου του δυο τρία ονόματα newscaster, αλλά υπάρχουν συγκλονιστικοί ρεπόρτερ εκτός TV κι εκτός Ελλάδας που φέρνουν στο φως της δημοσιότητας ασύλληπτες αποκαλύψεις, που αλλάζουν άρδην το πως βλέπεις τα πράγματα. Η τηλεόραση είναι μεγάλο κομμάτι… όσο ακόμη γίνεται συζήτηση γύρω από την υπαρξιακή θέση της, σημαίνει ότι διαθέτει δύναμη. Αναμφισβήτητο πως έχει δύναμη. Εδώ ακόμη παίζει δυνατά ο όρος ‘δημοσιότητα’ με θετικό ή με λιγότερο θετικό πρόσημο. Δεν είναι αυτονόητες οι συνδέσεις μεταξύ δημοσιογραφίας, δημοσιότητας και τηλεόρασης. Νέα παιδιά μαγεύονται φυσικά από την τηλεόραση, άλλα όχι απαραίτητα από τη δημοσιογραφία. Δε θέλουν λάντζα. Θέλουν προβολή. Εκεί έρχεται το θέλω να γίνω ‘γνωστός’… Έτσιαπαντώνταιεύκολαερωτήματαγιατηνεπιτυχία και τη ζήτηση των realities. Ξέρεις, δεν είναι αποκομμένα όλα αυτά από την κοινωνία. Η ίδια η κοινωνία, η οποία έχει ανάγκη να χαλαρώσει έχει ανάγκη και επιθυμία να ενημερωθεί.

Αν το προσεγγίσεις τεχνικά η τηλεόραση είναι ένα προϊόν. Προσωπικά θεωρώ πως έχουμε μια καλή τηλεόραση στην Ελλάδα. Θεσμικά η τηλεόραση δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Ο καναλάρχης ελέγχεται, είναι υπόλογος για την εύρυθμη λειτουργία του σταθμού του σε μια δικαστική αρχή, πέφτουν πρόστιμα από το ΕΣΡ. Οι κουβέντες περί ποιότητας, επίτρεψέ μου, μετά από τόσα χρόνια σ’ αυτό το αντικείμενο, γίνονται κάποιες φορές για να γίνονται. Το προϊόν προαπαιτείτε να έχει συνέπεια με το αγοραστικό κοινό. Και το περιβάλλον δημιουργεί και παράγει συνήθειες και συμπεριφορές. Βρίζουμε την ελληνική τηλεόραση, που ναι, θα μπορούσε να είναι καλύτερη αλλά δεν είναι κακή, τη συγκρίνουμε με την αμερικανική τηλεόραση… Στην αμερικανική τηλεόραση έχουν θέση εκπομπές και προϊόντα που θα ήταν ανήκουστο να προβάλλονται στην ελληνική. Στην εκπομπή Cheaters για παράδειγμα, on camera εισβάλουν σε δωμάτια ξενοδοχείων και βγαίνει με το σώβρακο ο απατών στο φακό… Από την άλλη ας δούμε ακόμη πιο λεπτομερώς τα απόλυτα δικά μας. Στην ΕΡΤ υπάρχουν καταπληκτικά ντοκιμαντέρ. Ποιος τα βλέπει; Με μια ισοπεδωτική, ίσως, αλλά ισχύουσα προσέγγιση έχουμε ως Έλληνες την τηλεόραση που μας καλύπτει, που μας εκφράζει, που μας αξίζει αν θες… Όλα εξηγούνται και συνδέονται. Και εκεί βλέπεις πως ο Έλληνας έχει αισθητήριο ως κοινό. Θέλει να μαθαίνει τι γίνεται.

Ούτε πιστεύω πως όλοι οι Έλληνες τηλεθεατές είναι λάγνοι των κακών ειδήσεων και των αρνητικών γεγονότων. Για πολύ καιρό δεν υπήρχαν ευχάριστες ειδήσεις. Εμείς στον Alpha όταν λέμε ενημέρωση όπως είναι, αυτό εννοούμε. Άλλωστε δεν είναι δική μου δουλειά να φτιάξω τις ειδήσεις. Η ιστορία έχει δείξει πως όποιος μπήκε σε διαδικασίες μαγειρεμάτων των ειδήσεων ή γενικότερα του δελτίου ειδήσεων έπεσε σε μεγάλα ατοπήματα. Η διαδρομή που επιλέξαμε στο σταθμό ήταν της εντιμότητας.

Φυσικό είναι να μην αρέσει στον τηλεθεατή μια άσχημη είδηση. Λογικό είναι και φυσιολογικό και ανθρώπινο να αποστρέφεται των μηνυμάτων για έξτρα λιτότητα και περισσότερες μειώσεις. Το ανησυχητικό θα ήταν αν το πανηγύριζε. Αλλά αυτές ήταν για πολύ καιρό οι ειδήσεις. Να είμαι ειλικρινής εμείς την χρειαζόμασταν την καλή είδηση για το δελτίο, την κυνηγούσαμε με το τουφέκι. Δώσαμε μερίδιο και στην οικονομία και στην πολιτική και στην κοινωνία. Κυρίως στην κοινωνία, δώσαμε φωνή και ακούσαμε τον πολίτη. Εκεί καταλήγει κι η πολιτική και η οικονομία, στον πολίτη.

Για να τον κλείσουμε τον κύκλο αναφοράς, η τηλεόραση έχει ευθύνη για το τι προσφέρει ως προϊόν και οι άνθρωποι της είναι υπόλογοι στις Αρχές. Σαφώς και τα πάντα έχουν περιθώριο βελτίωσης. Αλλά η τηλεόραση ως επέκταση της κοινωνίας δείχνει όλα αυτά που συμβαίνουν και αντικατοπτρίζει τις επιθυμίες και τις ανάγκες του κοινού. Η ενημέρωση πρέπει να είναι αντικειμενική και ακέραια.

Η τηλεόραση, όμως, δεν είναι μόνο ενημέρωση… Όταν, λοιπόν, ο Έλληνας έχει φάει λιτότητα και μέτρα με τη σέσουλα, όταν έχει πέσει το βιοτικό του επίπεδο κατά 30%, όταν ένας στους δυο είναι άνεργος, βρίσκω πολύ λογικό να πουλάνε πολύ τα προϊόντα τύπου survivor. Έχει πήξει στα χρέη και στις οφειλές και ξεκουράζει το μάτι του σε μια σειρά από παρεμφερούς στόχου εκπομπές, που δείχνουν έναν εξωτικό παράδεισο, στον οποίο δεν έχει χρήματα να πάει ο ίδιος, όπου πρωταγωνιστούν 10 καλλίγραμμα αγόρια και κορίτσια με μαγιό. Τόσο απλά….»
Μετά από 24 σχεδόν χρόνια στη δημοσιογραφία ο Αντώνης Σρόιτερ, μπορεί να αποδομήσει και να επαναδομήσει το δομικό της DNA με άνεση και πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις. Η ισορροπία καθίσταται εξόχως ιδιάζουσα γιατί αν και βαθιά έμπειρος στα media κρατά μεγάλο κομμάτι από τη φρεσκάδα του τηλεθεατή, του ακροατή ή του αναγνώστη. Ο ίδιος θεωρεί πως ίσως είναι γιατί μιλάει κι επικοινωνεί με τον κόσμο. Στη σύντομη συνάντηση μαζί του, αργά βράδυ στα γραφεία της εφημερίδας Το Πρώτο Θέμα, όπου διατελεί χρόνια αρχισυντάκτης, η πιο έντονη ποιότητά του είναι αυτή η σπάνια σταθερά της ισορροπίας. Μια χρυσή γεωμετρία ανάμεσα στο ρεαλισμό και την αισιοδοξία.

Στην ανθρώπινη εικόνα και στην επίγνωση της επιτυχίας, στη φυσική κούραση και στην εστίαση στο στόχο, μια πολύ ιδιαίτερη στακάτη άρθρωση με πολλή ευγένεια πίσω της και ανατροφή. Είναι ένα ελπιδοφόρο σχήμα εν κινήσει να συναντάς ανθρώπους που δεν επιδιώκουν ένα ζωντανό photοshop στους τρόπους τους, ούτε βάζουν ιντερνετικά φίλτρα ωραιοποίησης στις σκέψεις και στις απόψεις και πάνω που ίσως κάποιος να ήθελε να δώσει συνέχεια σ’ αυτό η εξυπνάδα και τα ταλέντα έρχονται χωρίς αγωνία αυτοεπιβεβαίωσης να κλείσουν το περίγραμμα του αυτός είναι, έτσι, όχι περισσότερο, όχι λιγότερο, ευφυώς αυθεντικός. Με λίγο μεσογειακό ταπεραμέντο παραπάνω όταν η συζήτηση έρχεται στα πολιτικά. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να αποκλίνει πορείας…

…ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ ΕΧΌΥΝ ΘΕΣΗ ΕΚΠΌΜΠΕΣ ΚΑΙ ΠΡΌΙΌΝΤΑ ΠΌΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝΗΚΌΥΣΤΌ ΝΑ ΠΡΌΒΑΛΌΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. ΣΤΗΝ ΕΚΠΌΜΠΗ CHEATERS ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ON CAMERA ΕΙΣΒΑΛΌΥΝ ΣΕ ΔΏΜΑΤΙΑ ΞΕΝΌΔΌΧΕΙΏΝ ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΌ ΣΏΒΡΑΚΌ Ό ΑΠΑΤΏΝ ΣΤΌ ΦΑΚΌ… ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΣ ΔΌΥΜΕ ΑΚΌΜΗ ΠΙΌ ΛΕΠΤΌΜΕΡΏΣ ΤΑ ΑΠΌΛΥΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ. ΣΤΗΝ ΕΡΤ ΥΠΑΡΧΌΥΝ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΝΤΌΚΙΜΑΝΤΕΡ. ΠΌΙΌΣ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙ;

«…μα αν έχουμε την τηλεόραση που μας εκφράζει και μας αξίζει πως δε θα μπορούσε να ισχύει αυτό για την Βουλή και την Κυβέρνηση. Παρά το γεγονός ότι θεωρώ πως ο Έλληνας έμαθε από την κρίση νομίζω πως έχουμε ακόμη λίγο δρόμο μπροστά μας. Είμαστε σε φάση ωριμότητας κι αυτό είναι μεγάλη κατάκτηση. Στα πρώτα χρόνια της κρίσης με ρωτούσαν στο δρόμο τι είναι αυτό που μας έχει συμβεί. Υπήρχε πολύς θυμός. Οι κακοί Γερμανοί, οι κακοί Βέλγοι κτλ. Μετά πέσαμε ψυχολογικά. Ήταν η φάση δε θέλω να ξέρω τι άλλο θα μου πάρουν. Τώρα νομίζω πως ο καθένας ξέρει που έχουμε φταίξει και σαν μονάδα και ως έθνος. Ωρίμασε και πολιτικά ελπίζω ο πολίτης. Έμαθε με άσχημο τρόπο πως δεν υπάρχουν εθνοσωτήρες που χωρίς κόστος παίρνουν όλα τα δεινά και τα χρέη έτσι για την καλή καρδιά. Αναγνωρίζω το τεράστιο προσόν της ευπροσάρμοστης φύσης του Έλληνα, της μεγάλης ευελιξίας του. Βρίσκει πάντα τρόπο να τα καταφέρνει. Τώρα αν από όλο αυτό έχουμε βγει σοφότεροι κι εξυπνότεροι θα φανεί στην επόμενη Βουλή. Θεωρώ επίσης πως υπάρχουν άξιοι άνθρωποι στη Βουλή όπως υπάρχουν και λιγότερο άξιοι άνθρωποι στη Βουλή. Όλα αυτά όμως είναι παράγωγα επιλογών μας. Δεν πέφτουν από τον ουρανό οι πολιτικοί. Κάποιος του εκλέγει. Μια κοινωνία σε τέλμα, παράγει πολιτικούς και κυβερνήσεις ανάλογες των αξιών της. Αυτό μας αντιπροσωπεύει. Δεν είναι καμιά ιδιαίτερη επιστήμη. Απλή λογική. Αλλά για να μην αυτομαστιγωνόμαστε. Δες τι έβγαλαν οι Αμερικάνοι… Η ηλιθιότητα κόβει κάθετα την κοινωνία. Η ηλιθιότητα κόβει κάθετα τον πλανήτη ολόκληρο…».
Ο Αντώνης Σρόιτερ παραμένει φειδωλός στις μεγάλες δηλώσεις. Όσα εκπέμπει σε αξίες και έργο συναινούν σε αυτήν τη καλά γειωμένη επίγνωση. Ξέρει πως η χώρα δεν έχει καμία σπουδαία θέση στην παγκόσμια τράπουλα αλλά αυτό δεν αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί ο καθένας από μας να βιώσει τη σημαντικότητα και να αποφασίσει να γίνει φιλόδοξος και χρήσιμος για τον εαυτό του και την κοινωνία.
«Μια πολύ καλή συμβουλή που μου έχουν δώσει» συμπληρώνει «…είναι να έχω γύρω μου σημαντικότερους και καλύτερους ανθρώπους από μένα. Έτσι προσπαθώ κι εγώ να βελτιώνομαι και να είμαι καλύτερος σεόλα,νααποτυπώνωτηδικήτουςυπεροχή. Προς το παρόν νιώθω πως δεν τα έχω καταφέρει και πολύ καλά αλλά συνεχίζω…».
Ο ίδιος έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις, το βραβείο Μπότση, το οποίο είναι η ανώτατη δημοσιογραφική διάκριση, ενώ πέρσι έρευνα του Oxford University και του Reuters ανέδειξαν εγκυρότερο το δικό του δελτίο στον Alpha. Βέβαια, εκείνος, μ’ αυτή τη μοναδική δόση ρεαλισμού και γείωσης, φέρνει τα πράγματα στο τραπέζι… «θαυμάζω πολλούς συναδέρφους στο εξωτερικό. Αν με ρωτήσεις τι άλλο θα έκανα, θα σου πω δεν ξέρω και εύχομαι να μη χρειαστεί να κάνω κάτι άλλο μετά από 23 χρόνια και σε άλλα 20 να είμαι συνταξιούχος… Αλλά καμαρώνω κι αυτόν που κάνει προετοιμασία ενός έτους για να ανέβει το Έβερεστ για να το κάνει θέμα μετά και αυτόν που συνομιλεί δημοσιογραφικά με τον Ομπάμα… Ξέρεις, είμαστε μια κουκίδα εμείς εδώ. Μια πιο γνωστή κουκίδα μετά την κρίση εποχή και τη σχετική δημοσιότητα, αλλά κουκίδα. Είναι σημαντικό για την κουκίδα και τους ανθρώπους της να μιλάς με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, αλλά αυτός που μιλά με τον Αμερικάνο Πρόεδρο, μιλά με τον πλανητάρχη… Αυτούς τους ανθρώπους τους διακρίνω.»

ΜΙΑ ΚΌΙΝΏΝΙΑ ΣΕ ΤΕΛΜΑ, ΠΑΡΑΓΕΙ ΠΌΛΙΤΙΚΌΥΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ
ΑΝΑΛΌΓΕΣ ΤΏΝ ΑΞΙΏΝ ΤΗΣ. ΑΥΤΌ ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΡΌΣΏΠΕΥΕΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ. ΑΠΛΗ ΛΌΓΙΚΗ. ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΥΤΌΜΑΣΤΙΓΏΝΌΜΑΣΤΕ. ΔΕΣ ΤΙ ΕΒΓΑΛΑΝ ΌΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΌΙ…
Η ΗΛΙΘΙΌΤΗΤΑ ΚΌΒΕΙ ΚΑΘΕΤΑ ΤΗΝ ΚΌΙΝΏΝΙΑ. Η ΗΛΙΘΙΌΤΗΤΑ ΚΌΒΕΙ ΚΑΘΕΤΑ ΤΌΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΌΛΌΚΛΗΡΌ…»

Είναι πατέρας δυο κοριτσιών…που προς το παρόν τα βλέπει λίγο, όπως και τη σύζυγό του. «Στη ζωή ενός άνδρα ο ερχομός των παιδιών είναι η μεγάλη αλλαγή. Τουλάχιστον για μένα, το μεγάλο σοκ στο είναι μου ήρθε με τα παιδιά. Εκεί αλλάζει η ζωή σου. Η δική μου τουλάχιστον άλλαξε. Η ψυχολογία μου. Όλοι μου λένε πως είμαι τυχερός που έχω 3 γυναίκες σπίτι να με περιμένουν… Ναι, ρώτα με ξανά σε 10 -15 χρόνια. Ευτυχώς σ’ αυτή τη δουλειά κάνεις καλούς φίλους. Θα τις βάλω σ’ ένα μοναστήρι τις κόρες μου στα 13 στα Μετέωρα. Θα είμαστε εδώ ελπίζω και τότεκαιθαταπούμε,μετάτοτέλοςτης εφηβείας τους. Είπαμε γενικά είμαι αισιόδοξος. Θεωρώ πως θα βρούμε το δρόμο μας και σαν άνθρωποι, και σα λαός θα μάθουμε από τα λάθη μας και θα κάνουμε καλύτερες επιλογές. Και η τηλεόραση θα γίνει πιο σύγχρονη και θα πορευτεί αρμονικά με το Internet, τα social media θα έχουν επιδράσει θετικά στα νέα παιδιά, η ειδησεογραφία θα είναι ίσως πιο αξιόπιστη στο διαδίκτυο και εγώ ίσως παίξω μπάσκετ σ’ ένα πρωτάθλημα υπερηλίκων…Αλλιώς και σε 150 χρόνια, εδώ θα είμαστε πάλι και θα τα συζητήσουμε»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *