Αυστηρά προσωπική υπόθεση

Το κρασί είναι ένα πολύπλοκο προϊόν. Σχεδόν υπερβολικά περίπλοκο. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι της ομορφιάς και της γοητείας του, αλλά σίγουρα κάνει πολλούς να νιώθουν τουλάχιστον χαμένοι. Μπορούμε να μιλήσουμε για έναν συγκεκριμένο παραγωγό κρασιού που μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Όμως, κάθε παραγωγός μπορεί να οινοποιεί κρασιά από διαφορετικές περιοχές και ποικιλίες. Αρκετές φορές, υπάρχουν περισσότερα από ένα κρασιά από την ίδια ποικιλία και περιοχή. Ακόμα κι αν βρούμε τη συγκεκριμένη ετικέτα που μας αρέσει, θα πρέπει να περάσουμε στην επιλογή της εσοδειάς , αφού μπορεί μια χρονιά να είναι υπέροχη, ενώ η προηγούμενη και η επόμενη να είναι λιγότερο καλές.

Από τον Master of wine  Κ. Λαζαράκη

Οι πιο πολλοί από εμάς, μέχρι να καταλήξουν στο ότι θέλουν, π.χ., ένα Chardonnay από την περιοχή της Βουργουνδίας , από την πλαγιά του Les Referts του χωριού Puligny- Montachet, από τον παραγωγό E. Sauzet και από την εξαίρετη χρονιά του 1996, θα είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά… Όσο όμορφη είναι η πολυπλοκότητα του κρασιού, άλλο τόσο είναι «επικίνδυνη».

Σε τόσο πολυδιάστατα ερεθίσματα, ο άνθρωπος από τη φύση του προσπαθεί να βρει κάποιους οδηγούς, κάποιες άγκυρες που θα μπορούν να τον βοηθήσουν να δέσει αφηρημένες ιδέες στη σιγουριά της πραγματικότητας. Στον κόσμο του κρασιού, η καρδιά αυτών των οδηγών είναι η ποιότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, θα αναλάβουμε το δύσκολο έργο του ορισμού της οινικής ποιότητας και θα δούμε τους τρόπους που έχουμε στη διάθεσή μας για να αποφασίσουμε πότε ένα κρασί είναι καλό για εμάς και πότε όχι.

Ένα κρασί θεωρείται καλό ή πολύ καλό όταν μας δίνει λαβές να ασχοληθούμε θετικά μ΄αυτό. Είναι βέβαιο πως μόλις το δοκιμάσουμε, θα ενδιαφερθούμε να μάθουμε τι πίνουμε και που μπορούμε να το βρούμε.

Ορίζοντας την Οινική Ποιότητα

Ακόμα και έμπειροι δοκιμαστές κρασιού μπορεί να δυσκολευτούν στον ορισμό της οινικής ποιότητας με λόγια. Από την άλλη, με μεγάλη άνεση θα πουν πως το κρασί που δοκιμάζουν είναι κακό, καλό, πολύ καλό και τέλος, εξαιρετικό, μεγάλο, ανεπανάληπτο. Δεν είναι λίγοι οι μελετητές που πιστεύουν πως η ποιότητα σε όλα τα πράγματα (και όχι μόνο στο κρασί) έχει να κάνει με τα γονίδια μας και με το πως αντιδρούμε υποσυνείδητα σε εξωτερικά ερεθίσματα. Υποστηρίζουν, δηλαδή, πως την ομορφιά τη νιώθουμε μέσα μας, με συγκεκριμένους εσωτερικούς μηχανισμούς, και πως αν προσπαθήσουμε να την αναλύσουμε, τη χάσαμε.

Ο δύσβατος δρόμος είναι να δούμε τα επιμέρους στοιχεία της ποιότητας ενός κρασιού πριν ορίσουμε τις διαβαθμίσεις της. Αυτή, άλλωστε, θα είναι η δική μας διαδρομή…

Η αξιολόγηση της ποιότητας ενός κρασιού είναι σίγουρα μια πολύπλοκη διαδικασία. Εκεί όμως κρύβεται η γοητεία και ο αντιφατικός χαρακτήρας του, όπως θα διαπιστώσετε. Συνδυάστε το ένστικτο, τις εμπειρίες και τις αισθήσεις σας για να κάνετε την ιδανική επιλογή.

Τα χαρακτηριστικά που κάνουν τη διαφορά

Ένα στοιχείο που διαμορφώνει την ποιότητα σε σημαντικό βαθμό είναι τα αρώματα ενός κρασιού, όπως εκδηλώνεται στη μύτη και στο στόμα. Αυτά πρέπει να είναι καθαρά και χωρίς άσχημες, «βρόμικες» μυρωδιές. Το κάθε επιμέρους στοιχείο πρέπει να εκφράζεται άμεσα και ευδιάκριτα.

Σε πολλούς οινικούς κύκλους, η ένταση των αρωμάτων παραπέμπει σε υψηλή ποιότητα. Είναι αλήθεια πως μερικά κρασιά σου κόβουν την ανάσα με την ένταση της μύτης- χρησιμοποιώντας, βέβαια, τη συγκεκριμένη έκφραση με την καλή της έννοια. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η αρωματική ένταση per se είναι ποιοτική. Άλλωστε, μπορείς να λες ενδιαφέροντα πράγματα, είτε φωνάζεις, είτε ψιθυρίζεις. Υπάρχουν παραγωγοί που έχουν πέσει στην παγίδα των «έντονων αρωμάτων για χάρη των έντονων αρωμάτων», αν και είναι δεδομένο πως αυτά τα κρασιά είναι εμπορικά γιατί εντυπωσιάζουν εύκολα. Οι οίνοι ήπιων τόνων είναι δύσκολο να ξεχωρίσουν στο πλήθος, ακριβώς όπως και οι άνθρωποι. Το θέμα είναι πως πολλές φορές οι κραυγές κουράζουν γρήγορα…

Άσχετα με την ύπαρξη έντασης ή μη, η ποιότητα είναι στενά συνδεδεμένη με την πολυπλοκότητα των αρωμάτων. Κάποια κρασιά μοιάζουν με απλή ζωγραφιά, ενώ άλλα μας χαρίζουν ένα μοναδικό καλειδοσκόπιο αρωμάτων που δεν μπορούμε να το περιγράψουμε, καθώς αλλάζει κάθε φορά που ερχόμαστε σε επαφή μαζί του. Η αρωματική πολυπλοκότητα και η εξέλιξη της καθώς πίνουμε ένα κρασί, είναι από τα πράγματα που κάνουν μια φιάλη να ξεχωρίζει. Η πολυπλοκότητα ενός κρασιού δεν περιορίζεται μόνο στα αρώματα, αλλά έχει να κάνει και με τη δομή στο στόμα. Το αλκοόλ, η γλυκύτητα ή η ξηρότητα, η οξύτητα και οι τανίνες μπορούν να εκφράζονται απλά και μη. Μπορούμε να συγκρίνουμε ένα νεαρό τανικό chiraz από την Αυστραλία, με υψηλό αλκοόλ, και μία ερυθρή Βουργουνδία με φίνες.

Tags from the story
,