‘Roma’ το ασπρόμαυρο αριστούργημα του Alfonso Cuarón

‘Roma’ το ασπρόμαυρο αριστούργημα του Alfonso Cuarón, η προσωπική ιστορία του σκηνοθέτη με τα πολλά συναισθήματα και τα ακόμη περισσότερα μηνύματα που αναμένεται να θριαμβεύσει και να γράψει ιστορία στα φετινά Oscar.

Η ταινία παρουσιάστηκε στο Τορόντο και έχει ήδη κατακτήσει τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία. Είναι ένα αριστούργημα σε σκηνοθεσία του Alfonso Cuarón και παραγωγή Netflix, ενώ προβάλλεται και σε επιλεγμένες κινηματογραφικές αίθουσες όλου του κόσμου.

Το ‘Roma’ είναι αυτοβιογραφικό και ο Cuarón θέλησε μέσα απ’ αυτό να τιμήσει τις γυναίκες που τον μεγάλωσαν. Είναι ασπρόμαυρο και δεν διαθέτει μουσική, διαθέτει μόνο τους φυσικούς ήχους της καθημερινότητας. Είναι η επιστροφή του σκηνοθέτη εκεί όπου μεγάλωσε, αλλά μέσα από μια οπτική απ’ το παρόν κι όχι το παρελθόν. Είναι σίγουρα προσωπική, αλλά το καταφέρνει χωρίς να καταλάβουμε ποτέ ότι η ταινία έχει τον ίδιο για πρωταγωνιστή.

«Η ταινία έχει να κάνει με την ανάμνηση», ανέφερε ο Cuarón στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, για να προσθέσει ακόμη ότι: «Η ταινία είναι ασπρόμαυρη, αλλά όχι ένα νοσταλγικό ασπρόμαυρο. Είναι το παρελθόν όπως γίνεται αντιληπτό στο παρόν… Δεν θέλαμε να βυθιστούμε στο παρελθόν. Είναι μια προσέγγιση απ’ το παρόν».

Βρισκόμαστε στην Πόλη του Μεξικού το 1970–71 και το ‘Roma’ εξιστορεί την ιστορία της Cleo, την οποία υποδύθηκε με μια συγκλονιστική ευαισθησία η Yalitza Aparicio, στον πρώτο της ρόλο σε ταινία. Η Cleo είναι μια οικιακή βοηθός που εργάζεται σε ένα μεξικάνικο σπίτι ενός γιατρού, της συζύγου του και των τεσσάρων παιδιών τους. Γι’ αυτό τον χαρακτήρα, ο Alfonso Cuarón ανατρέχει στην παιδική του ηλικία και στην οικιακή βοηθό που είχαν στο δικό του σπίτι, την Liboria Rodriguez, με την οποία μάλιστα είχε μια εκτεταμένη επικοινωνία όταν έγραφε την ταινία.

Τα παιδιά αγαπάνε την Cleo όσο κανέναν άλλον και αυτή φροντίζει για τα πάντα μέσα στο σπίτι, τη στιγμή που περνάει απαρατήρητη από όλους εκτός από εμάς. Μένει έγκυος από έναν άντρα που την εγκαταλείπει, ενώ ταυτόχρονα η Sofia, η κυρία του σπιτιού και μητέρα των τεσσάρων παιδιών μένει μόνη, όταν σύζυγος αποφασίζει να εξαφανιστεί.

Η πολιτική αντιπαράθεση που κυριαρχεί στους δρόμους του Μεξικού, μόνο περιστασιακά διακόπτει την καθημερινότητα της οικογενειακής ζωής, ενώ το δράμα της παιδικής ηλικίας μόνο περιστασιακά διακόπτει την καθημερινή απελπισία της ενήλικης ζωής.

Η ταινία προσδίδει μεταξύ άλλων μια ανθρώπινη οπτική στη μοναξιά και τη μητρότητα. «Ό,τι και να σου πουν, εμείς οι γυναίκες είμαστε πάντα μόνες», ακούμε σε μια σκηνή τις πρωταγωνίστριες να εκμυστηρεύονται η μία στην άλλη, ενώ καθώς η ταινία εκτυλίσσεται, βλέπουμε την Cleo να απομονώνεται όλο και περισσότερο, να αποσύρεται ακόμη και απ’ τα παιχνίδια με τα παιδιά. Κι εδώ ο Cuarón μέσα απ’ τον χαρακτήρα της Cleo, μας δείχνει την ανησυχία, τον φόβο και τελικά τη μοναξιά και τον καθημερινό αγώνα σε μια μονογονεϊκή οικογένεια.

Μέσα απ’ την επιλογή του να ακούμε μόνο φυσικούς ήχους, ο ίδιος ασχολείται και με τη μοναξιά των ανθρώπων μέσα στο σύνολο, αλλά και τα καθημερινά εμπόδια που ο καθένας καλείται να ξεπεράσει καθημερινά. H ταινία σε πείθει ότι η “Ρώμη” δεν χτίστηκε σε μια μέρα!

Tags from the story
,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *