Κούρδοι Μαχητές: Ο μισός φίλος είναι και μισός εχθρός

Όποιο και αν ήταν το αποτέλεσμα της σύρραξης, οι Κούρδοι του Αφρίν ήταν αυτοί που θα είχαν τις μεγαλύτερες απώλειες από τις εμπλεκόμενες ομάδες. Η υπεράσπιση του θύλακα ήταν κατά μία έννοια υπεράσπιση της Δυτικής δημοκρατίας σε μια περιοχή που δεν ευδοκιμεί αλλά κανείς δυτικός δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει δικά του στρατεύματα. Ακόμα και αν είχαν στήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το κόστος σε αίμα θα το πλήρωναν οι ίδιοι. Τελικά κάτω από την πίεση των τουρκικών δυνάμεων οι Kουρδικές δυνάμεις παρέδωσαν το Αφρίν εξασφαλίζοντας την ασφαλή αποχώρηση των αμάχων και των πολεμιστών τους. Και για την ιστορία αυτοί που πολέμησαν τους Κούρδους στο Αφριν είναι η Τζιχαντιστική πτέρυγα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και όχι το Τουρκικό πεζικό.

Είναι μια μπλεγμένη ιστορία. Οι Κούρδοι και οι κυβερνητικοί Σύριοι είναι αντίπαλοι σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο αλλά στο Αφρίν τους ενώνει ο κοινός εχθρός που είναι η Τουρκία. Οι Τούρκοι λατρεύουν τους Ιρανούς Κούρδους με τους οποίους έχουν άριστες σχέσεις, αλλά είναι θανάσιμοι εχθροί των Κούρδων της Συρίας και του εγχώριου PKK που αποκαλεί τρομοκράτες και πολεμά με όλο της το τακτικό οπλοστάσιο. Από την άλλη πλευρά, οι Τούρκοι είναι οι φυσικοί σύμμαχοι του Ιράν λόγω αιώνων κοινής ιστορίας, το Ιράν είναι ο μεγαλύτερος τρομοκράτης και υποστηρικτής της Χαμάς στα μάτια των Ισραηλινών, ενώ η Τουρκία εξοπλίζει τις τζιχαντιστικές ομάδες που μάχονται τους Κούρδους. Τεχεράνη, Βαγδάτη και Άγκυρα συμφωνούν στο ότι οι Κούρδοι του Ιράκ δεν πρέπει να αποκτήσουν δικό τους κράτος, αλλά η Άγκυρα διατηρεί προνομιακές οικονομικές σχέσεις μαζί τους  κυρίως λόγω υδρογονανθράκων.

Μέσα σ’ αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο σκηνικό συμμαχιών και συρράξεων, ποιον μπορείς να εμπιστευτείς πέρα από τους ομοεθνείς σου; Ποια είναι εκείνη η μεγάλη δύναμη που μπορεί, αλλά κυρίως θέλει να επιβάλλει τους κανόνες της, που πιθανότερα ναι παρά όχι θα βάλει τέλος στην αιματοχυσία μια ώρα αρχύτερα;

Το Αφρίν υπερασπίστηκαν δυο τμήματα Κούρδων, το YPG (που σημαίνει Λαϊκό Σώμα Προστασίας) και το YPJ (που σημαίνει Γυναικείο Σώμα Προστασίας). Στο Αφρίν, τα δύο τρία των δημόσιων αξιωμάτων είναι στα χέρια γυναικών, οι αποφάσεις παίρνονται από συμβούλια σε επίπεδο γειτονιάς με λαϊκή συμμετοχή ενώ ο πληθυσμός της περιοχής του Αφρίν διπλασιάστηκε στον πόλεμο λόγω της εισροής Αράβων προσφύγων που αναζήτησαν προστασία στο κατά τα άλλα ήρεμο και ειρηνικό Αφρίν. Και δεν είναι μόνο το Αφρίν. Τρία χρόνια πριν είδαμε τους ρακένδυτους Κούρδους στο Κομπάνι να σταματούν έναν κατά πολύ ανώτερο στρατό με άρματα, πυροβολικό και διοικητική μέριμνα όπως λέγεται στη στρατιωτική γλώσσα το φαγητό, τα φάρμακα και τα πολεμοφόδια. Σ’ αυτό το σκηνικό οι οικολόγοι, δημοκράτες και φεμινιστές Κούρδοι ήταν οι μόνοι που έσπευσαν στη μάχη για την πρωτεύουσα του ISIS, τη Ράκκα. 

Το ζήτημα, ωστόσο, είναι ότι πριν τρία χρόνια οι δυτικές δυνάμεις ήταν ξεκάθαρα στο πλευρό των υπερασπιστών του Κομπάνι όσο αυτοί υπερασπίζονταν τις αξίες τους και πολεμούσαν κατά του ISIS. Μέσα σ’ αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο σκηνικό συμμαχιών και συρράξεων, ποιον μπορείς να εμπιστευτείς πέρα από τους ομοεθνείς σου; Ποια είναι εκείνη η μεγάλη δύναμη που μπορεί, αλλά κυρίως θέλει να επιβάλλει τους κανόνες της, που πιθανότερα ναι παρά όχι θα βάλει τέλος στην αιματοχυσία μια ώρα αρχύτερα; Σήμερα που δεν υπάρχει η απειλή του ISIS, η Ουάσιγκτον δεν έχει κανένα λόγω να υποστηρίξει ανοιχτά και έμπρακτα τους Κούρδους και να κάνει τις ήδη τεταμένες σχέσεις με την Τουρκία ακόμα χειρότερες. Ειδικά όταν το πρόβλημα δεν είναι η Τουρκία αλλά η εξωτερική της πολιτική. Γι’ αυτό είναι που λες ό,τι ο μισός φίλος είναι και μισός εχθρός.

Φωτογραφία: unicornriot.ninja, gagrule.net
Tags from the story
,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *