Στα άδυτα της Δίωξης Ναρκωτικών… Ο επικεφαλής της μιλάει στο Men’s Arena


Δίωξη Ναρκωτικών

Σε κάθε πόλεμο υπάρχουν απώλειες… Στα Ναρκωτικά το πρώτο πράγμα, που εκτελείται εν ψυχρώ είναι η αλήθεια για τον κίνδυνο που αφορά στην όποια σχέση μαζί τους. Άλλωστε το χρονικό ενός αέναου πολέμου γράφεται αλλιώς, ανάλογα της οπτικής γωνίας, που στέκει ο ιστορικός. Και κάπου εκεί συνοψίζεται και το μόνο κοινό στο οποίο όλες οι πλευρές συγκλίνουν. Αυτό το φαινόμενο, που χρόνια έχει πάρει τις διαστάσεις της μάστιγας, έχει στηθεί σε μια αυτοκρατορία με θεμέλιο λίθο το αίμα, το μαύρο χρήμα και τα κενά σε μια ψυχοπνευματική γεωμετρία που μπάζει…

Οι επιστήμονες βάζουν στο παιχνίδι μια παράμετρο μπαλαντέρ για κάθε πρόβλημα που υφαίνεται στο κοινωνικό περιθώριο, τις κοινωνικοοικονομικές μεταβολές, τις πολιτισμικές ανακατατάξεις, την πόλωση ανάμεσα στον άκρατο πλουτισμό και την αβάσταχτη φτώχεια όπου τελικά από τη μεγάλη κλίμακα οι πιθανότητες περνάνε στη σφαίρα της δυνατότητας, όταν αφήνονται ακάλυπτες συνειδησιακές πτυχές από την οικογένεια ή την ίδια την ψυχοσύνθεση του ατόμου.

Κοινώς…τα ναρκωτικά παραμένουν μια επιλογή, που έχει μερικά παραπάνω ποσοστά ίσως να περάσει από τη σφαίρα της πιθανότητας σε κείνη της χρήσης όταν κάτι τριγκάρει τον ψυχισμό. Το σύστημα στον ανθρώπινο Νου είναι δυαδικό. Ή γίνεται μια σύναψη ή δε γίνεται.. κι όταν στο εγκεφαλικό μικροσύμπαν λαμβάνεται η απόφαση να υλοποιηθεί η σκέψη, αμέσως τραβιέται μια ακόμη βαθιά χαρακιά στη μία πλευρά του τριγώνου που αφορά στους χρήστες. Οι άλλες δυο είναι πιο ξεκάθαρες. Μια για ότι λατρεύουν, οι έμποροι και όλες οι εγκληματικές δράσεις που συνδέονται σε μικρή ή μεγάλη κλίματα μαζί τους και μια άλλη για τις αρχές σε τοπικό ή διεθνές βεληνεκές που κυνηγούν από καταβολής τους θεούς και δαίμονες με ότι αυτό περιλαμβάνει και στη γήινη προβολή του.

Ναι, δικαίως, οι αριθμοί από μόνοι τους αφηγούνται την αλήθεια. Η Ελλάδα είναι μικρό μαγαζί. Δεν είμαστε Κολομβία -για πολλούς λόγους- ευτυχώς δε θα γίνουμε κιόλας. Αλλά το μαγαζάκι είναι σε καλό σημείο, αν όχι από τα καλύτερα και όπως λέει κι η λαϊκή σοφία, κάποιες φορές δε φταίει ο γωνιακός, αλλά η γωνία.

Αν στην πολιτική η προστιθέμενη αξία είναι η επάρκεια γνώσης της ανθρωπογεωγραφίας, στη Δίωξη Ναρκωτικών η γεωγραφία μετράει περισσότερο.

Την ίδια ώρα που αυτός ο κόσμος έχει χαρτογραφηθεί πολλάκις και με κάθε τεχνικό μέσο, υπάρχει ένας απόκρυφος Άτλας, με δρόμους, κινήσεις, περάσματα και ζώνες, χώρες και προελεύσεις, παράγωγα και παραγωγούς, που αποτυπώνουν ένα παγκόσμιο έγκλημα το οποίο δρα και υπάρχει στη σκιά της ανομίας με μια διακλάδωση ασύλληπτη. Εκεί γίνεται χρόνια τώρα ένας πόλεμος, των καλών και των κακών.

Η συνέντευξη ήταν προσωπική. Στο γραφείο του Προϊσταμένου Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής, ομιλούντος του ιδίου, του Κωνσταντίνου Παναγιωτόπουλου, αν και πάμπολλες φορές στη διάρκεια της συζήτησης τόνισε πως ο φακός πρέπει να στραφεί στο έργο της Υπηρεσίας, των ανθρώπων της ομάδας του, δη των νέων κι υποσχόμενων.

«Εγώ σήμερα είμαι, αύριο είναι κάποιος άλλος, αυτά τα σπουδαία μυαλά όμως που είναι στη Δίωξη, όλη η ομάδα συνεργατών είναι η περιουσία μας» ξεκινά με ανθρωποκεντρική σεμνότητα ο κ. Παναγιωτόπουλος και συνεχίζει ενώ κινείται προς τον παγκόσμιο χάρτη, μια αυτοκόλλητη απεικόνιση του Κόσμου στον τοίχο του γραφείου του «κοίτα, εμείς είμαστε εδώ, ίσα που φαινόμαστε, αλλά η δουλειά μας, η αντιμετώπιση του φαινομένου των Ναρκωτικών, συνδέεται με παγκόσμιες εγκληματικές δράσεις κι ενέργειες, με πολύ επικίνδυνα εγκληματικά δίκτυα τα πλοκάμια των οποίων απλώνονται παντού και μαζί στην ευθύνη μας είναι κι προστασία των πολιτών με αυτονόητη έμφαση στα νεαρά άτομα και κυρίως τα παιδιά. Είναι αυτονόητα όλα αυτά, αλλά είναι η βάση των αξιών και του έργου μας.

Εκτιμώ κάθε μέλος της ομάδας μου. Έχω την ευλογία να έχω έναν πολύ άξιο συνεργάτη, τον Υποδιευθυντή μας, τον Σπύρο Τσαρδάκα, ηγείται της νέας  αυτής γενιάς. Ακούγεται μελό και από θέση μου ίσως είναι η μη αναμενόμενη διαπίστωση αλλά επειδή δε φοβάμαι τις λέξεις –μεταξύ άλλων– θα πω πως είναι μια οικογένεια η Δίωξη. Αυτή η ομάδα φυσικά με τις ικανότητες και την αξιακή της ιδιοσυγκρασία έχει καταφέρει να κατακτήσει πολλές επιτυχίες στη μάχη κατά των Ναρκωτικών.

Πρόσφατα εξαρθρώσαμε εγκληματική οργάνωση με διεθνική δράση, με πλοκάμια στην Ελλάδα και το Εκουαδόρ. Ετοιμάζονταν να μεταφέρουν πάνω από 380 κιλά κοκαΐνη στην Αυστραλία. Η υπόθεση ξεκίνησε από εδώ. Συλλάβαμε 11 μέλη, Έλληνες, Νοτιοαμερικάνους και Αλβανούς. Μια άλλη εγκληματική οργάνωση που αποδομήσαμε δραστηριοποιείτο στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη, συνελήφθησαν 15 μέλη και κατασχέθηκαν 700 περίπου κιλά ακατέργαστης κάνναβης. Η οργάνωση αυτή δραστηριοποιείτο στα Βαλκάνια. Τέτοιου είδους οργανώσεις,  με ανάπτυγμα ιστού αράχνης ανάμεσα σε τόσες χώρες, δεν είναι εύκολο να πιαστούν. Δεν είναι θέμα καλής τύχης ούτε εγωκεντρικής ανάγνωσης. Μέρος της αποτελεσματικότητας της Ελληνικής Αστυνομίας είναι κι η αγαστή συνεργασία με άλλες διεθνείς Αρχές, εμπράκτως όχι στα λόγια. Πολλές φορές σε μια ευρωπαϊκή υπόθεση που χειρίζεται η Europol ή η Eurojust χρειάζεται μια πληροφορία από τη Δίωξη των ΗΠΑ για να μπει ένα κομμάτι στο παζλ».

Ο Κωνσταντίνος Παναγιωτόπουλος είναι φύσει και θέσει πληθωρικός άνθρωπος. Μιλάει απλά μεν, σε κάθε ένα σημαίνον του ωστόσο, αντιστοιχούν πολλά σημαινόμενα… Κάθεται και σηκώνεται συνεχώς, είναι μια συζήτηση εν κινήσει, σα να υπογραμμίζει κιναισθητικά το νόημα πως οι λύσεις δεν έρχονται από τις καρέκλες, αλλά από σηκωμένα μανίκια. «Ξέρεις», εξηγεί ο κ. Παναγιωτόπουλος, «οι εγκληματικές δράσεις πέριξ των Ναρκωτικών είναι πολυεπίπεδες, ενώ αυτός καθαυτός ο τρόπος δράσης τους δεν αντιστοιχεί σε κάθετες ιεραρχικές δομές και ανθρώπους σε συγκεκριμένους ρόλους όπως παλιά. Γι’ αυτό σήμερα μιλάμε για ρευστά εγκληματικά δίκτυα. Το κύριο χαρακτηριστικό των οργανώσεων αυτών είναι πως εναλλάσσονται περιστασιακά μέλη, για μια δράση μόνο, ή για κάποιες, πάντως βραχείας διάρκειας ή εμπλοκής. Στο χώρο της διακίνησης παρατηρείται, ακόμη, έντονο το φαινόμενο της ενσωμάτωσης διαφόρων εγκληματιών αρκετοί εκ των οποίων έχουν στην πλάτη τους πολύ σοβαρά εγκλήματα, γι’ αυτό και η Δίωξη συνεργάζεται με ομόλογες διεθνείς υπηρεσίες.

Τα Ναρκωτικά εκ του Νόμου δεν έχουν τοπικούς περιορισμούς.

Δυστυχώς το κακό τρέχει πάντα πιο γρήγορα. Για να μιλάμε με μεγέθη στα διεθνή κυκλώματα εμπλέκεται τεράστιος αριθμός μικρών ή και διαβόητων κακοποιών. Το να είναι κανείς κακοποιός δεν τον καθιστά μικρονοϊκό, τουλάχιστον όχι απαραίτητα. Οι εγκληματικές οργανώσεις βρίσκουν νέους τρόπους και δρόμους διακίνησης. Συχνά ακούω διάφορα για τη σύνδεση τους με το μεταναστευτικό & το προσφυγικό. Μέχρι τώρα δεν έχει ταυτοποιηθεί η εισαγωγή Ναρκωτικών με τις προσφυγικές ροές. Ωστόσο, εκεί που χρειάζεται να εστιάσουμε είναι στη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας. Είμαστε πέρασμα. Ένα σταυροδρόμι που εξυπηρετεί. Σε κάθε περίπτωση όταν η κυκλοφορία ευνοείται περνάνε και καλά και κακά… Η χώρα μας είναι μια από τις πύλες εισόδου των Ναρκωτικών στο ταξίδι τους προς τις χώρες της Ε.Ε. Τα μάθαμε και σχολείο αυτά, όλο αυτό το ανάγλυφο των ακτογραμμών, τα αμέτρητα νησιά, τα λιμάνια, η θέση ανάμεσα σε 3 ηπείρους, οι γειτνιάσεις μας, μας κάνουν ελκυστικό προορισμό τουριστικά ευτυχώς και από πλευράς της παράνομης διακίνησης δυστυχώς.

Τα λεφτά είναι πάρα πολλά. Γι’ αυτό και τα δίκτυα είναι επανδρωμένα με τεχνογνωσία και σε αυτό το πεδίο επενδύουν χρήματα. Στην αλυσίδα θα βρεις από απλούς μικροεγκληματίες μέχρι επιστήμονες, από μικροδιακινητές στην πλατεία μέχρι ναρκο-υποβρύχια, αεροσκάφη και υπεραυτοκίνητα. Η πρόοδος των ψηφιακών τεχνολογιών βοηθά και τις Αρχές αλλά κι εκείνους.  Είναι φορές που μας σοκάρει η ευρηματικότητα τους.

Όταν, λοιπόν, περνάνε από τη ‘γειτονιά’ μας, ακόμη κι αν δεν ξεκινά ή δεν καταλήγει εδώ το ναρκεμπόριο, είναι δικό μας πρόβλημα.

H Ελλάδα δεν είναι μόνο μια στρατηγικής θέσης ευρωπαϊκή χώρα, είναι μια χώρα εύρωστη, με μεγάλα οδικά δίκτυα: Εγνατία οδός, Ιωνία οδός…

Εύκολοι σύγχρονοι δρόμοι. Εύκολα κάποιος πάει Ηγουμενίτσα, μπαίνει στο πλοίο πάει Ιταλία, ευρωπαϊκή ένωση, ελεύθερη διακίνηση, δεν ελέγχονται ποιοι πάνε που γενικά…

Σχεδιάζει τη ρότα του ο κακοποιός…

Ομοίως πολλά λιμάνια. Ναυπηγικές ζώνες, κυκλοφορία, πολλά εμπορευματοκιβώτια… παρακολουθούν και στήνουν την πορεία τους οι ναρκέμποροι. Δε χρειάζεται να διασχίσουν τη ζούγκλα.

Με τα χρόνια βγαίνουν κάποιες μανιέρες, υπάρχουν ομαδοποιήσεις σε modus operandi, διότι στους δρόμους των Ναρκωτικών οι κακοποιοί για να φτάσουν στο τελικό εγχείρημα τους, προβαίνουν και σε άλλες εγκληματικές πράξεις, για να προστατέψουν το φορτίο και τη δράση τους.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η κάνναβη έχει έντονο αν όχι κυρίως Αλβανικό χαρακτήρα. Εμείς ως έθνος, είμαστε σε χαμηλότερο ranking. Υπόθεση κάνναβης χωρίς Αλβανούς σπάνια υπάρχει.  Παντού θα βρεις έναν Αλβανό.  Εδώ έχουν αλλάξει τα δεδομένα οι καλλιέργειες πια. Είναι υδροπονικής μορφής. Δε θες γη… Στο Πικέρμι, στην Ραφήνα και στην Πεντέλη Αττικής, βρήκαμε 5 βίλες γεμάτες με υδροπονικής μορφής κάνναβη. Δεν χρειάζεται πια χώμα. Μπορεί να σταθεί παντού το υδροπονικό δενδρύλλιο.

Οι ναρκέμποροι της ηρωίνης είναι άλλης ομοιογένειας, ή μάλλον είναι ανομοιογενείς. Τους δρόμους της ηρωίνης τους διαχειρίζονται εγκληματικές οργανώσεις διαφόρων εθνικοτήτων (αλβανικές, τουρκικές, ιρανικές κ.λπ.).  Ειδικότερα, οι τουρκικές εγκληματικές οργανώσεις έχουν ένα ρόλο μεσολαβητή, χρηματοδότη κάνουν κυρίως ενός τύπου παραβατικό management. Τη μεταφορά αναλαμβάνουν από τα σύνορα άλλοι εγκληματίες του Βαλκανικού άξονα, με σκοπό να ανηφορίσουν τα παράνομα φορτία προς Ευρώπη. Κι εκεί λερναία ύδρα, είναι αν προσθέσεις και την ύπαρξη εργαστηρίων νόθευσης.

Η ηρωίνη έχει μεγάλο δρόμο να διανύσει, Αφγανιστάν, Τατζικιστάν, Πακιστάν, αυτονόητα περνούν από Τουρκία με προορισμό την ΕΕ, εμείς είμαστε στο ανάπτυγμα της νότιας διαδρομής. Εδώ η διακίνηση είναι με αυτοκίνητα, παλιά κυρίως, μέσα στα μηχανικά μέρη, φορτηγά, η ακτοπλοϊκά από Τουρκία προς τα νησιά αλλά και την ηπειρωτική χώρα. Φυσικά, έχουμε κατάσχει ηρωίνη ενδοσωματικά σε πτήσεις, αποσκευές ή και ταχυδρομικά δέματα προς Ελλάδα.

Η κόκα έχει άλλο προφίλ. Κυρίως το ταξίδι ξεκινά από την Κολομβία κι ακολουθεί το Περού κι η Βολιβία, η Βενεζουέλα και πάει λέγοντας. Για την Ε.Ε. είναι εισαγόμενο κακό είτε απευθείας από τη Λ. Αμερική ή από Καραϊβική ή και από τη Δ. Αφρική. Κυρίως προορίζεται για Ολλανδία και Βέλγιο. Έπεται η Ισπανία, που έχει ένα ρεκόρ στις κατασχεθείσες ποσότητες κι μετά Ιταλία, τα λιμάνια της Γερμανίας κι Ελλάδα. Η κόκα συνήθως ταξιδεύει σε κοντέινερ πλοίων με κάλυψη νόμιμου φορτίου ή με τη μέθοδο rip on – rip off, γι’ αυτό κι είναι δύσκολο να τη βρούμε. Με το που θα ξεφορτωθεί το πλοίο μεταφέρονται ταχύτατα και σκιωδώς σε φορτηγά κι αρχίζει η διανομή στην Ευρώπη. Έχουμε δει κοκαΐνη ενσωματωμένη με πλαστικό ή άλλα υλικά, όπου απαιτείται από ειδικούς επεξεργασία μετά. Αν η κόκα μπει σε αεροπλάνο – και δεν είναι ιδιωτικό τζετ- είτε είναι σε βαποράκι, είτε σε εμπορευματική πτήση…».

Καθ’ όλη τη γεωπολιτική ανάλυση ο κ. Παναγιωτόπουλος κάνει διαδρομές στο χάρτη, από τη μια άκρη του τοίχου στην άλλη. Ευφυής άνθρωπος, μεγαλόκαρδος και με πολύ χιούμορ. 

«Εγώ στα δείχνω με το δάχτυλο, αλλά έτσι τρέχουμε όλοι εδώ στη Δίωξη, από τη μια άκρη στην άλλη. Δεν είναι τοπική υπόθεση. Αυτό εννοώ μιλώντας για γεωπολιτική ανάγνωση. Και το έγκλημα εκδηλώνεται από τη φύση του πριν… Είναι σαν το βακτήριο, πρώτα ο κακός μικροοργανισμός κι έπειτα ενεργοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα για την ίαση και την αποκατάσταση του οργανισμού. Είμαστε όμως σε πολύ καλό επίπεδο» συνεχίζει μιλώντας για τους συνεργάτες του, παίρνοντας μια περήφανη στάση τιμώντας το έργο τους.

«Είναι πολλές οι νίκες της Δίωξης. Έχουμε πετύχει πολλά. Είναι σε εξαιρετικό επίπεδο, πέραν των διεθνών εκπαιδεύσεων που αριστεύουν, όλοι είναι δυνατά μυαλά και το λέει η ψυχή τους. Στη Δίωξη και γενικά στο έγκλημα έρχονται στιγμές που χάνεται η λογική με αυτά που βλέπουμε. Χώρια ότι η ίδια η ένταξη στις μάχιμες υπηρεσίες της ΕΛΑΣ είναι μια μάχη με τους νόμους της φυσικής αντοχής, είναι μια συνεχής άσκηση διεύρυνσης των φυσικών και νοητικών δυνατοτήτων.

Οι υποθέσεις που έχουμε επιτυχώς διακριθεί είναι πάρα πολλές και συχνά γίνεται μνεία στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Αυτό που δικαίως δεν αποκαλύπτεται είναι τι έχει προηγηθεί, πόσο εστιασμένα και επαγγελματικά έχουμε δουλέψει με τους συνεργάτες μου. Τα τελευταία 4-5 χρόνια έχουν κατασχεθεί μεγάλες ποσότητες.

Στην αλήθεια των αριθμών αυτό αντιστοιχεί σε 1 τόνο κοκαΐνης, 1 τόνο περίπου ηρωίνης, 10 τόνοι ακατέργαστης κάνναβης, 420 κιλά κατεργασμένης και 26.000 περίπου δενδρυλλίων…»

Όσο η συζήτηση κινείται στο μάχιμο πεδίο, ο κ. Παναγιωτόπουλος αποτυπώνει λεκτικά και σε κίνηση τη μαχητικότητα αυτή. Όταν περνάμε στον κοινωνικό απόηχο των Ναρκωτικών η όψη προδιαθέτει με σοφία τα λεγόμενά του.

«Εμείς εκτελούμε το γράμμα του Νόμου. Προσωπικά έχω παράξει έργο τόσο επιχειρησιακό ως επιχειρησιακός Αξιωματικός σε όλη μου την καριέρα έως τώρα, αλλά και στις επιτροπές για τη Νομοθεσία κατά των Ναρκωτικών, όμως κανένα σύστημα όσο άρτιο κι αν είναι, κανένας σοφός νομοθέτης δε μπορεί να καλύψει τα κενά στον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων, που περνάνε στην ανομία, στην αυτοκαταστροφή και εν τέλει και στον θάνατο. Δεν υπάρχουν αθώα Ναρκωτικά. Κατά την άποψή μου ο οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός σε βαριά και ελαφρά μόνο ζημιά μπορεί να κάνει. Ειδικότερα στη νεολαία που μπορεί εύκολα να «τσιμπήσει» από την έλλειψη της εμπειρίας στη ζωή. Το ένα σιγά-σιγά φέρνει το άλλο.

Η κόκα έχει πολλά τυφλά σημεία, σαν τους καθρέφτες των αυτοκινήτων, είναι εκεί οι άνθρωποι αυτοί αλλά ως χρήστες δεν τους βλέπεις, τους αναγνωρίζεις με άλλες ιδιότητες. Όμως είναι εξαρτημένοι από την ανεβαστική επίφαση της κόκας…

Αυτά που λέγανε οι παλιοί έχουν βάση. Μακριά κάθε λαϊκισμός από μένα, αλλά η οικογένεια, προλαβαίνει να κλείσει τα κενά που μπορεί να ανοίξει μια κοινωνία με χίλια προβλήματα και παραλείψεις ή το σχολείο. Μόνο μια ψυχή που είναι εκτεθειμένη κι αδούλευτη βάζει υπογραφή να πάρει τέτοια τροπή στο μέλλον.

Η ρωγμή συναισθηματικά ή ψυχικά σε συνδυασμό με το κακό momentum ανοίγει τη βεντάλια αυτών των επιλογών. Η ΕΛΑΣ κάνει πολλά αλλά κανείς δε μπορεί να φέρει στη ζωή κάποιου μια σημαντική έλλειψη και σίγουρα όχι τα Ναρκωτικά».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *