Υπάρχουν κρασιά που περιγράφονται και κρασιά που θυμούνται μια στιγμή. Το Pétale de Rose του Château La Tour de l’Évêque ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Δεν είναι απλώς ένα ροζέ της Προβηγκίας. Είναι ένα από τα κρασιά που άλλαξαν τον τρόπο που ο κόσμος βλέπει το ροζέ, σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης αισθητικής επανάστασης που σήμερα ταυτίζεται με τη γαλλική Ριβιέρα.
Η ιστορία ξεκινά στο Pierrefeu-du-Var, σε ένα κτήμα με ιδιαίτερο παρελθόν. Το Château La Tour de l’Évêque, ιδιοκτησία της οικογένειας Sumeire από το 1958, υπήρξε άλλοτε η θερινή κατοικία των επισκόπων της Τουλόν, από όπου και το όνομά του. Εκεί, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Régine Sumeire, μία από τις πρώτες γυναίκες οινοποιούς της περιοχής, άρχισε να πειραματίζεται με έναν τρόπο οινοποίησης που κανείς πριν από εκείνη δεν είχε τολμήσει σε τέτοια κλίμακα. Τα σταφύλια οδηγούνταν ολόκληρα, τσαμπί με τσαμπί, χωρίς έκθλιψη, σε ένα υδραυλικό πιεστήριο τύπου Coquard, το ίδιο που χρησιμοποιείται στη Σαμπάνια για να εξάγει τους πιο ευγενικούς, πιο καθαρούς χυμούς. Το αποτέλεσμα ήταν ένα υγρό με απόχρωση τόσο απαλή και ζωντανή που θύμιζε ακριβώς το πέταλο ενός τριαντάφυλλου. Από εκεί και το όνομα. Έτσι γεννήθηκε ένα από τα πρώτα ανοιχτόχρωμα ροζέ της Προβηγκίας, εκείνο που έθεσε το πρότυπο για μια ολόκληρη γενιά κρασιών που ακολούθησαν.
Σήμερα, το Pétale de Rose παραμένει η υπογραφή του Château La Tour de l’Évêque, ενός αμπελώνα δεκάδων εκταρίων που εκτείνεται γύρω από το Pierrefeu, με σχιστολιθικά εδάφη που κρατούν τη θερμότητα του ήλιου και την αποδίδουν αργά, τη νύχτα, στις ρίζες. Η καλλιέργεια είναι βιολογική και βιοδυναμική, με τα σταφύλια να τρυγούνται στο χέρι, στη δροσιά της αυγής, πριν το καλοκαιρινό φως προλάβει να τα κουράσει. Η κουβέ γεννιέται από τη συνάντηση επτά τοπικών ποικιλιών, Grenache, Cinsault, Syrah, Mourvèdre, Rolle, Ugni Blanc, Sémillon και Cabernet Sauvignon, καθεμία από τις οποίες προσφέρει κάτι διαφορετικό στο τελικό σύνολο, φρεσκάδα, δομή, άρωμα, χωρίς καμία να κυριαρχεί. Η ζύμωση γίνεται με αυθόρμητες ζύμες, σε ανοξείδωτες δεξαμενές ελεγχόμενης θερμοκρασίας, με τη ροή του κρασιού να καθοδηγείται από τη βαρύτητα, χωρίς βιασύνη, χωρίς παρέμβαση που θα μπορούσε να καλύψει αυτό που το ίδιο το τερουάρ θέλει να πει.
Στο ποτήρι, το χρώμα είναι σχεδόν ντροπαλό. Ένα ανοιχτό, φωτεινό ροζ στην απόχρωση του πεταλιού, που μοιάζει να αρνείται να δηλώσει την ένταση που κρύβει μέσα του. Η μύτη ανοίγει αργά, με γιασεμί να προηγείται, πριν αφήσει χώρο σε λευκό ροδάκινο και μια νότα φράουλας που δεν είναι ποτέ γλυκερή, μόνο υπαινικτική, με τα εσπεριδοειδή, κυρίως το γκρέιπφρουτ και το πομέλο, να προσθέτουν ζωντάνια. Στο στόμα, το κρασί αποκαλύπτει τον πραγματικό του χαρακτήρα. Είναι πυκνό χωρίς να είναι βαρύ, μεταξένιο, με μια οξύτητα που δένει τα πάντα και ένα ελαφρύ πικρό τελείωμα που θυμίζει φλούδα εσπεριδοειδούς, το είδος της πικρίας που κάνει ένα κρασί αξέχαστο αντί για απλά ευχάριστο.
Το Pétale de Rose δεν είναι ένα καλοκαιρινό απόλαυσμα που πίνεται αδιάφορα δίπλα στην πισίνα. Είναι γαστρονομικό κρασί, φτιαγμένο για ψητό ψάρι της Μεσογείου, για σούπα ψαριού και μπουγιαμπέσα, για σαλάτα με εσπεριδοειδή, ακόμη και για την τολμηρή γειτνίαση με ασιατική κουζίνα, όπου η καυτερή γεύση συναντά τη φρεσκάδα του κρασιού. Σερβίρεται δροσερό αλλά όχι παγωμένο, γύρω στους δέκα με δώδεκα βαθμούς, ώστε το άρωμα να μη χάσει τη λεπτότητά του.
Υπάρχει κάτι βαθιά γαλλικό στην ιδέα ενός κρασιού που γεννήθηκε από την επιθυμία μιας γυναίκας να δώσει στο ροζέ τις πιο απαλές, πιο ζωντανές του αποχρώσεις. Το Château La Tour de l’Évêque δεν έφτιαξε απλώς ένα ροζέ. Έφτιαξε μια αισθητική στάση, μια πρόταση για το πώς μπορεί ένα κρασί να είναι ταυτόχρονα ελαφρύ και βαθύ, φευγαλέο και αξέχαστο. Σαράντα χρόνια μετά, το Pétale de Rose παραμένει η απόδειξη ότι η κομψότητα, όταν είναι αληθινή, δεν βιάζεται ποτέ να εντυπωσιάσει.
Αλέξανδρος Καρυδάκης /Alexandros Karydakis
Εκδότης /Publisher
